IJsselland  abessijnen

 

 

 

 
-wild looks gentle nature-

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Een huiskat met een aby, (eerder verschenen in de Ticked)

 

Eerst zal ik ons beestenspul even voorstellen:(het is 1997)
Een ruwharige dwergteckel van 11 jaar en Sarah, onze zeer uit de kluiten gewassen, witte (ex)kater die sinds 1984 bij ons woont. Sarah is niet alleen een hele grote, maar ook een heel sociale kat, geen druktemaker, een echte schootkat die kopstoten geeft als hij je knuffelt. Maar ook heel verliefd naar je kan kijken als hij op z'n vaste stekje op de vensterbank zit. 
We hebben altijd wisselend drie (vanaf 1975) poezenbeesten gehad waarvan Sarah uiteindelijk is overgebleven. En ervan was ook een Abessijn (wildkleur) Kusa van Asmara van de fam Proper uit Epe (1976, een hele tijd geleden dus). Een prachtbeest. Ondanks zijn medaillon en strepen op zijn voorpoten.
Een echte doordouwer. In die tijd woonden we op een flat en kwam mijn man tussen de middag snel een boterham wegwerken, maar voordat hij berhaupt een hap kon nemen, moest en zou er eerst gespeeld worden. Dat betekende, een speeltje door de kamer heen gooien waarop hij hem apporteerde, steeds
en steeds weer, en als mijn man niet luisterde, kreeg hij dat kleffe speeltje desnoods op zijn bord. Toen is onze liefde voor Abessijnen ontstaan.
Helaas is deze Aby maar zes jaar geworden. (1982 overleden aan blaasgruis etc). 't Heeft wel (heel) lang geduurd maar sinds oktober 1996 woont er weer een wildkleur Aby bij ons. Hij komt uit Hoenderloo (Cattery de Spinnekopjes van Evelien Veilbrief), maar is geboren (19 juli) bij een vriendin van haar -Inge (plus Inge's partner Fred en hun zoontje Scott).

Vooral Scott heeft zeker bijgedragen in zijn opvoeding, want hij vindt  kleine kinderen heel interessant) 't nestje bestond uit 5 stuk voor stuk knappe knullen. Hij heet Obelix maar wij noemen hem Basteth, wat al gauw Bas werd. Zijn achternaam doet hij eer aan en knuffelen kan hij als de beste. Als hij 't heel erg te pakken heeft, loenst hij er zelfs bij en bijt in je neus. Mannenschouders en (ongeschoren) wangen vindt hij ook 't einde. Hij is nergens bang voor, wel voorzichtig maar z'n nieuwsgierigheid overwint alles. In 't begin heb ik hem n keer horen blazen naar onze hond, maar omdat Castor niet reageerde, probeerde hij 't voorzichtig met een tikje.
Ook daar reageerde de hond niet op, dus dat was ok. Toen hij 10 maanden was besprong hij hem wel eens, of nam een 'laag-vlieg-route' over hem heen maar de hond reageerde nog steeds niet. Echt frustrerend voor een kleine abessijn, maar Basteth blijft het proberen. Sarah negeerde hem in 't begin totaal. Hij kwam zelfs in die tijd vaak met andere jonge katten thuis en 't leek net of hij wilde duidelijk maken dat zo'n wollige rooie, cyperse of zwart witte toch ook heel leuk geweest was.
Maar toen hij eenmaal merkte dat Bas bleef, heeft hij 't geaccepteerd, sterker nog hij is zeer op hem gesteld geraakt. Vroeger zorgde hij er altijd voor dat hij gewassen werd door n van de andere katten die wij hadden, want wassen vond hij wel een heel gedoe. Hij poetste de anderen nauwelijks, ging er wel bovenop liggen als hij een lekker plekje zocht en nu wonder boven wonder wast hij Basteth. Basteth gaat dan voor hem staan, kop naar beneden en hup Sarah weet wat de bedoeling is. Heel samenzweerderig heeft hij Basteth ook de zolder laten zien, vooral de plekken waar wij niet zo goed bij kunnen (dus waar de troep ligt waar je nooit meer naar omkijkt en toch goed bewaart) en Basteth prrrrt, prrrt achter hem aan. Wij vinden dat Sarah ontzettend is opgeknapt. Vorig jaar is Sarah behoorlijk ziek geweest, (voorstadium ontdekking suikerziekte) maar ik weet zeker dat mede door 't medicijn Bas hij een, om in autotermen te spreken '100.000 km beurt' gehad heeft. Hij is veel actiever geworden en z'n vacht ziet er weer prachtig uit. Basteh nodigt hem vaak uit voor een spelletje en als Sarah daar niet gauw genoeg op reageert gaat hij gewoon aan z'n keel hangen. Dan lukt het (bijna) altijd. Basteth heeft hem zelfs zover gekregen dat Sarah hem ook uitdaagt, achter een speelgoedmuisje aanrent, verstoppertje speelt of zijn zware lompe lijf boven in de klimboom hijst of de trap op en af rent. Soms vindt Sarah 't welletjes. Buiten in de tuin zijn de hond en Sarah los en Bas is aangelijnd. Sarah vindt het, na een partijtje intensief stoeien met Bas, heerlijk om een uiltje te knappen op de deken in de zon. Bas houdt dit maar even vol want er zijn zoveel vliegjes, kevertjes, spinnetjes en hommels waar hij achter aan moet. Hij is al twee keer gestoken en kreeg prompt een zeer dikke poot. En dan zie je de oudjes denken wat een uitslover zeg! Maar je kan merken dat ze op elkaar gesteld zijn, want ze begroeten elkaar steeds als ze elkaar even niet gezien hebben. Kortom, wat mij betreft kan het prima een huiskat met een Abessijn. Ik vind ze heel sociaal en
lief voor huiskatten (en onze huiskat ook voor hem). En wij? We kunnen ons een leven zonder Abessijn niet meer indenken en er komt zeker nog een Abessijn bij.
En is wel heel weinig (ze zeggen dat Aby's verslavend
zijn dus ik hoop dat 't binnen de perken blijft).