IJsselland  abessijnen

 

 

 

 
-wild looks gentle nature-

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

Hoe Rosado kwam en bleef
 
 In mei was ik bij een bevriende fokker, die een paar dagen later een paar weken op vakantie zou gaan. Als zij een paar dagen “snippert”, of op vakantie gaat, komt er altijd een vriend van de familie in huis wonen om de katten, honden en geiten te verzorgen. Nu weet iedereen die abessijnen heeft, dat sommige abessijnen er een sport inzien om elk gaatje, spleetje naar buiten te gebruiken om te proberen ver weg te komen. Zij had twee van dit soort aby’s. Twee sorrels, moeder en dochter die deze hobby hebben. Als de honden eruit gelaten werden, waren zij al eerder buiten…Verdekt opgesteld tussen de poten van de hond, achter een gordijn, kastje bij de deur, of gewoon een aanloopje nemen en over een hond of twee sprinten. Nu maakte de fokker zich ongerust omdat één van deze sorrels, Rosado krols was en zij een slipnest in het vooruitzicht zag.
Daarom besloten we dat Rosado bij ons zou logeren. Na de vakantie zou ik haar dan terug brengen. Wij hebben een iets makkelijker huis voor dit soort uitbrekers. De hal bij de voordeur heeft eerst nog een voorportaal en de achterdeur heeft als barrière een schuur. Eén van de kamers op de begane grond geeft vrij toegang tot een flinke buitenren.
 
Ik denk dat de kennismaking met onze vijf aby’s goed verliep omdat Rosado goed krols was.

  Op de foto, in het midden Rosado. Ze wordt verzorgd door Basteth. Rechts ligt Deésse

Onze katten probeerden haar wel uit te dagen maar tegen zoveel krolsheid was niets te beginnen. Ze waren te verbouwereerd. Rosado vond onze Bojan, een ruwharige teckel, een geweldige kater. Op zijn beurt, wist hij niet wat hem overkwam, zoveel kopjes kreeg hij van haar.
Toen ze van haar krolsheid af was, leerden wij haar beter kennen. Een onzekere poes, niet agressief, weet haar plekje tussen de andere katten en was het liefst bij ons. ’s Avonds, (deze zomer waren de avonden schitterend) waren onze aby’s veel in de kattenren, maar Rosado bleef liever bij ons op het balkon of in de woonkamer. Eeeeeen schootaby !!!!! En een heel andere Rosado dan ik verwacht had.
 
Er ontstond een probleem! Wij vonden haar steeds leuker worden. Wij bewonderden haar manier van aanpak, hoe ze manoeuvreerde tussen onze katten en haar plekje vond. Ook wij werden ingepakt. Voor zoveel charme lieten we ons overigens graag om haar sorrelpootje winden.

Rosado met Deésse

Gelukkig mochten we haar iets langer houden omdat de eigenaar haar been in de vakantie zodanig beschadigd had, dat het lopen haar erg zwaar viel. Ze zag het niet zo zitten om achter een steeds ontsnappende poes aan te strompelen. Tuurlijk! mocht ze blijven, heerlijk nog een week.
Rosado raakte steeds meer ingeburgerd. Ze kreeg favoriete plekjes en speeltjes.
 
Uiteindelijk belde de eigenaar dat het weer beter ging met haar been en dat ik haar kon brengen. Vreselijk vond ik dat. Onderweg stookte ik Rosado op, om direct weg te lopen en voorlopig niet terug te komen. Dus eigenlijk haar oude patroon weer op te pakken. Ze keek me met die vrolijke ogen aan vanuit haar draagmand.
Ik heb haar afgeleverd en ben naar huis gereden, wat vond ik het jammer dat het voorbij was.
Maaaaaar, de volgende dag belde de eigenaar dat Rosado ontsnapt was en de hele nacht was weggebleven. Weer hetzelfde liedje als voor de logeerpartij.  
De eigenaar heeft niet rustig kunnen slapen, is steeds naar buiten gegaan om te kijken en te roepen. Ze kreeg zelfs visioenen van een “rooie aby”  die langs de snelweg zwalkte op weg naar Deventer.
Ze was ten einde raad. Ik was ook zeer ongerust, wat ik Rosado in de auto had toegefluisterd had ze wel heel erg letterlijk genomen.
 
Die ochtend belde ik op mijn werk steeds of ze er al was. Gelukkig aan het eind van de morgen kreeg ik het goede bericht, ze was er weer. De eigenaar had haar met veel moeite kunnen lokken en in een kamer opgesloten. EN ……ik mocht haar ophalen, ze mocht voorgoed bij ons blijven. Wat was ik ontzettend gelukkig. Die dag was het 20 juni, de dag dat Rosado precies één jaar werd.
De eigenaar en ik waren er al van overtuigd dat aby’s, en zeker “ die rooie”  eigenzinnig zijn,  maar nu helemaal. Rosado had gekozen.
Gelukkig dat de eigenaar ook een abyliefhebber is, en dat ook begreep.